شناخت شيرينى ايمان تا آنگاه كه از دنيا دورى كند » . و از آن حضرت - عليه السلام - روايت شده : « آن‌كه از دنيا دورى كند ، حكمت در قلبش پاىگيرد و زبانش بدان گويا گردد و او را به عيبهاى دنيا بينا سازد - درد و دوايش را ( به او به نمايد ) - و او را از دنيا به سلامت بسوى منزلگاه سلامتى بيرون برد » . و از آن حضرت است - عليه السلام - : « تمامت خير در خانه‌اى نهاده شده و كليد آن را دورى از دنيا قرار داده‌اند » . و فرمود - عليه السلام - : « پيامبر - صلى الله عليه و آله - غمناك بيرون شد ، ملكى نزد او آمد كه كليدهاى خزائن زمين همراه او بود ، و گفت : اى محمد ( ص ) اين كليدهاى خزائن زمين است ، پروردگارت تو را مىگويد باز كن و از آنها آنچه خواهى بگير ، بدون اين‌كه از آنچه ترا نزد من است چيزى كم گردد . پيامبر خدا ( ص ) فرمود : دنيا خانه‌ى كسى است كه بىخانه باشد و آن‌كس بخاطر دنيا جمع مىكند كه عقل ندارد . پس ملك گفت : قسم به آنكه تو را به حق به نبوتت مبعوث فرموده است اين سخن را از ملكى در آسمان چهارم هنگامى كه كليدها را مىگرفتم ، شنيدم » . و فرمود - عليه السلام - : رسول الله - صلى الله عليه و آله - فرمودند : « هرآينه دنياجوئى ضررهائى براى آخرت دارد و در آخرت خواهى ضررهائى براى دنياست ، پس خسارت را به دنيا زنيد كه براى خسارت خوردن سزاوارتر است » . و شيخ جليل امين الاسلام محمد بن يعقوب كلينى - رحمه الله - با سندى كه در همان كتاب مذكور است از جابر - رضى الله عنه - حديثى طولانى از حضرت باقر - عليه السلام - در نكوهش دنيا و دورى از آن روايت كرده و در آن مىفرمايد : « اى جابر ! آخرت منزلگاه ماندن است و دنيا خانه‌ى فنا و نابودى ، ولى مردمان دنيا اهل غفلتند و مؤمنانند فقهاء ( ژرف‌انديشان ) و صاحبان فكر و عبرت . آنچه را گوشهاشان مىشنود آنان را از ياد خدا - جلّ اسمه - كر ننموده و نقش‌ونگارهائى كه به چشم مىبينند از ياد خدا كورشان نكرده است ؛ ازين‌رو